Σε κανονικές συνθήκες θα θεωρούσα αλλόκοτη την λατρεία που έτρεφαν/τρέφουν οι μαλλιάδες στους Fields of the Nephilim. Aλλα δεν είμαι των κανονικών συνθηκών. Ειμαι απ’αυτούς που παίρνανε ο,τι 45άρι των Fields έπεφτε στο διάβα τους ωστε να το παίζω στις 33 στροφές. Και με το pitch τόσο κάτω όσο χρειάζεται για να ακούγονται σχεδόν σα death metal μπάντα. Κι όλα αυτά πριν παίξει death metal ο McCoy, εκείνη την Κατακλυσμική Άνοιξη του ’96.

Συγκέντρωσα λοιπόν μερικά τέτοια “εξωτικά” στην ιδιότυπη, καλοκαιρινή, κασέτα μας. Τα κομμάτια είναι παρμένα/παραμορφωμένα απο τα δωδεκάϊντσα των “Preacher Man”, “Moonchild” και του λατρεμένου “Summerland”. Nephilim-άκια δε με λές, αλλά το “Summerland” (ειτε στην εκδοχή του ξύπνιου είτε σ’αυτή του Ονείρου), διαχρονικά, το αγαπώ πολύ περισσότερο απ’το συκώτι μου.
Ορίστε λοιπόν,
Ιδανικές μουσικές για την παραλία. Ασπροπύργου. Ή Σκαραμαγκά.

Take.Me.There!
παρασύνθημα: endymion