DEPARTURE CHANDELIER “Antichrist Rise tο Power” – μία ερωτική εξομόλογηση για την Βορειοαμερικάνικη συμμαχία Hospital Productions και Tour De Garde/Αkitsa

Αναλογιζόμενος τις underground μουσικές εμπειρίες της τρέχουσας δεκαετίας, η ανίερη Βορειοαμερικάνικη συμμαχία ανάμεσα στους πόλους των Hospital Productions και Tour De Garde/Akitsa, μου προσέφερε μερικές από τις πλέον μουσικά πλήρεις και αισθητικά υποβλητικές προτάσεις.

Το λογότυπο της Tour De Garde έριξε ξόρκι στα μάτια μου από την πρώτη στιγμή.

Το προσηλωμένο στις Μεσανατολικές συγκρούσεις/πολιτικές/τρομοκρατίες drone/ambient/electro των Vatican Shadow, με πάγωσε κι αιχμαλώτισε με τρόπο ανάλογο της ακροάσεως των κύριων εμπνευστών τους Muslimgauze (σσ: Ηails στον Μανώλη –aka Kiwiknorr, aka Carheart J- Παππά που με καθοδήγησε στην αγορά μέσω discogs του υπέροχου “Chasing The Shadow Of Bryn Jones” βιβλίου/boxset! – τσεκάρετε τα απέθαντα blogs του Sonic Death Monkey και Corrupted Delights), αλλά και των σχετικών ντοκιμαντέρ/βιβλίων, ειδικά του «CIA et Jihad, 1950-2001 : Contre lURSS, une désastreuse alliance» του  John K. Cooley (σσ: έχω δύο υπέροχους αδερφούς, ο βενιαμίν [Μάκης] με τροφοδοτεί βιβλία στα Γαλλικά όπως αυτό, ο μεσαίος [Χρήστος] με βινύλια).

Η ambient/field recordings/drone τεχνοτροπία των Rainforest Spiritual Enslavement με σάρωσε με το ethnic/κοινωνιολογικό voodoo των ηχοτοπίων και της αισθητικής τους (αν και το «Ambient Black Magic» ήταν μετριότατο).

Υποκλίθηκα μπροστά στο εξωγήινο black metal των Ash Pool – ο εσταυρωμένος σε φόντο άστρων  – τι άλλο να ζητήσω;

Για τους Prurient, αν και δεν είναι το αγαπημένου μου project της φάσης, τα ξέρετε. “The History Of Aids” – enough said…

Tέλος, είναι γνωστό το κόλλημα μου με τους Akitsa. Όπως πολύ σωστά παρατηρούσαν οι σύντροφοι Κουργιούνης και Σκούρας εν μέσω stouts και IPA’s, όντως αποτελεί ένα άκουσμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρο μου. Γαλλόφωνο. Blackpunk. Minimal. Σκατόψυχο. Συγκρουσιακό. Αμφιλεγόμενο. Χρόνια πριν ουρλιάξει guest φωνητικά στους Kickback ο O.T. (στο “Le Chant Du Diable”) ήταν προφανές για μένα ότι το “Vers La Mort” ότι θα μπορούσε άνετα να αποτελεί τραγούδι ενός black metal alter ego των Παριζιάνων.

Προσέγγισα τους Departure Chandelier χωρίς να γνωρίζω (ή να θυμάμαι) από που κρατάει η σκούφια τους. Το εξώφυλλο με τον νεκρό Ναπολέων προφανώς κι έκανε τα σαγόνια μου να πέσουν. Το ότι ο τίτλος αναφέρεται σε αυτόν σαν Αντίχριστο, ζόρισε ακόμα περισσότερο τα πράγματα αφού γνώριζα ότι o κοντός Κορσικανός ήταν κατά τον Νοστράδαμο ένας από τους 3 Αντιχρίστους που θα έφερναν την Αποκάλυψη!

Πατώντας το play με ανυπομονησία, τα φωνητικά με παρέπεμψαν κατ’ευθείαν στους Ash Pool, ενώ η μουσική εξίσου σε αυτούς και τους Akitsa με την προσθήκη κάποιων απολύτως υπέροχων κι ευκολομνημόνευτων πλήκτρων – άκου το κυρίως πληκτρο-riff του “Life Escaping through the Candle” ή αυτό που μπαίνει στο 00:26 του «A Sacrifice to the Corsica Antichrist» .

Ενώ τα κομμάτια παρελαύνουν, το αισθητικό πραξικόπημα εξελίσσεται με τίτλους κομματιών επιλεγμένους αριστοτεχνικά («Forever Faithful to the Emperor»! «Catacombs Beneath the Castle of the Marquis»! «A Sacrifice to the Corsica Antichrist»! «Re-Establish the Black Rule of France»!) έτσι ώστε να μας βυθίσουν στο Ναπολεωνικό trip του δίσκου και κάθε κομμάτι να περιέχει εξαιρετικά μέρη τα οποία το καθιστούν μνημειώδες.

Διαβάζοντας εκ των υστέρων το δελτίο τύπου, έμαθα ότι προφανώς και αποτελούνταν από μέλη Akitsa και Ash Pool. Η κλίκα απέδειξε για ακόμα μία φορά την αισθητική υπέροχη της, καταφέρνοντας το tour de force (που λένε οι Γάλλοι) του να επιλέξουν ένα πρωτότυπο για το black metal concept, να το ντύσουν με μουσική που είναι ταυτόχρονα παραδοσιακή αλλά και στην αιχμή του σύγχρονου ακραίου ήχο (dungeon synths, majestic riffs, minimal πάνκικοι ρυθμοί, έλλειψη κραυγαλέων αναφορών στους Νορβηγούς Oσίους).

Aποστολή εξετελέσθη λοιπόν. Το μόνο πράγμα που με χαλάει είναι ότι για ένα μέρος του ακροατηρίου ο Ναπολέων ενδέχεται να γίνει (έστω, για 15 λεπτά) η νέα cool ιστορική αναφορά, χωρίς περαιτέρω έρευνα για μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες ιστορικές φίγουρες. Κάποιον που ξεπηδώντας μέσα απ’αυτήν, απείλησε σοβαρά την κληρονομιά του πιο σημαντικού πολιτισμικού γεγονότος των τελευταίων αιώνων: της Γαλλικής επανάστασης.

LABEL

Κυνηγώντας τις ιδιοκαταστάσεις των μποζονίων: STRIGAE “I: Collision”

Heisenberg,Werner_1924Έναρξη σημειώσεων μακριά από τον ειδεχθή πλούτο της μαυρομεταλλικής οπτικής. Προορισμός ένα σκοτάδι διαφορετικό, που ενδεχομένως κρύβει παρόμοια συναισθήματα. Εδώ θα δούμε τον τρόπο που σκάρωσαν το δικό τους black metal, δυο νέοι από την Ολλανδία, που όμως βλέπουν το project international. Πράττουν σωστά, μιας και το concept που έχουν επιλέξει βλέπει τη ζωή από διαφορετικό πρίσμα. Particle Physics, δηλαδή φυσική των σωματιδίων, σε μια εξιστόρηση που θα μας φέρει κοντά στο μικρόκοσμο.

CollisionΞεκινώντας, από τον επιταχυντή σωματιδίων (έτσι λέω) στο εξώφυλλο και ταξιδεύοντας με το κιθαριστικά ατμοσφαιρικό black metal τους, θα βρούμε δυο σημεία εστίασης. Το πρώτο είναι η συναισθηματική επίπτωση της θεματολογίας. Είναι σαφώς δύσκολο να γίνει δεκτή μια τέτοια πρόσκληση, από ψυχισμούς που δουλεύουν πολλά χρόνια με συναισθηματικές σταθερές. Ωστόσο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τον ακροατή, να προσπεράσει τις δεδομένες πλοηγήσεις του νου (όσες έμαθε ή επιλέγει να βιώνει) και να εκτεθεί σε άλλους κόσμους κι άλλες εμβέλειες. Στην περίπτωση που προσπεράσει τον σκόπελο [«ψυχολογία με βάση τη θεματική συνήθεια» versus «αδούλευτη ψυχολογία»] ίσως βρεθεί σε μια νέα θέση εστίασης. Η νέα θέση ισούται με διαφορετικά συναισθήματα. Σε αυτό το σημείο ίσως υπάρχει χώρος για μια άλλη οπτική γωνία θεώρησης. Εκεί, θα μπορούσε να γίνει ονειρικά, μια επαναπροσέγγιση της φύσης μέσω των δυνάμεων του μικρόκοσμου. Από εκεί και πέρα δεν είμαι αρμόδιος ν’ αναλύσω τα δεδομένα που θ’ αντλήσει μεμονωμένα ο κάθε ψυχισμός. Γνωρίζω όμως πως κάθε καινούριος συναισθηματικός κόσμος, μαζί με την «κόπωση» της ερμηνείας του, εγκαθιδρύει ένα είδος επέκτασης του νου.

schrodingersequation.gifΤο δεύτερο σημείο εστίασης είναι η μουσική. Εδώ ο πρωταγωνιστής είναι οι κιθάρες, με τα εξαιρετικά riff που δημιουργούν κίνηση, κρατώντας στο ύφος τους ένα φωτεινό ως και χαρμόσυνο σκίρτημα. Δεν είναι εύκολο να εκφραστεί μέσω επιθετικών προσδιορισμών, ο συναισθηματικός φόρτος ενός riff (γι’ αυτό και η μουσική προσπερνά τους λεκτικούς συνειρμούς). Έχει διάνυσμα μέσα μας, δημιουργεί δόνηση που συμπίπτει με ήχους που μας φέρνουν συγκεκριμένα συναισθήματα ή μας οδηγούν σε μια διάθεση (“Mass and Spin”, “Final Collapse”). Εδώ είναι και το θετικό που επιφέρει το black metal μοντέλο, η μονοτονία/επανάληψη και ο κύκλος της επιπλοκής (ρυθμικό κρεσέντο που οδηγεί και πάλι στην αφετηρία: μονοτονία/επανάληψη). Αν βάλουμε μια συστάδα κιθαριστικές μελωδίες συγκεκριμένων αποχρώσεων και τις επαναλάβουμε, δημιουργούν άμεσα μια ευρύτερη συναίσθηση της συναισθηματικής πλοήγησης που θέλει να πετύχει ο μουσικός. Ο τρόπος των Strigae είναι ακριβώς αυτός, αλλά δε μένουν μονάχα εκεί. Θα κινηθούν μέσω αλλαγών ή εμβαθύνοντας σε μια ιδέα, ωστόσο θα επιστρέφουν πάντα στο λατρεμένο κύκλο της επιπλοκής. Το ρυθμικό μέρος, που μεγεθύνεται (drum trick/απαράμιλλος κρότος ανατριχίλας) είναι εδώ για να δημιουργήσει τον όγκο που επιτάσσουν οι δυνάμεις που καταναλίσκονται κι επανακάμπτουν μέχρι να μας κάψουν και πάλι, οι κβαντικά εναγκαλισμένες μελωδίες. Η παραγωγή είναι σίγουρα μπουκωμένη και τολμώ να πω, πως θα του έπρεπε μεγαλύτερη φροντίδα, γιατί δεν αποσκοπεί στη raw δοξολογία. Ωστόσο, ανήκω στη μερίδα όσων μιλούν για το δεδουλευμένο και φτάνουν στην απόλαυση του παραχθέντος όπως αυτό είναι, δίχως παροτρύνσεις μιας γνώσης που δεν κατέχω κι ούτε επιθυμώ ν’ αποκτήσω.

Arxi_Abebaiotitas.jpgΑς σπεύσουν, οι αποδέλοιποι, όσοι επιθυμούν την έκθεση, αντιδρούν στη συσχέτιση και σα φτάνουν τη νηνεμία, γνέφουν καταφατικά και συνεχίζουν τον ακάματο μόχθο της επίγνωσης των συνειδησιακών απολήξεων.

FACEBOOK

*Η χρήση των εξισώσεων επιτελεί τον ρόλο μιας νέας συμβολικής γλώσσας, υποκαθιστώντας τα καθιερωμένα σύμβολα του black metal, ώστε να στρέψει τις  πλοηγήσεις του νου προς την κβαντική αβεβαιότητα των Strigae=Microcosmic Black Metal.

Φθινοπωρινές μάγισσες στέκονται ξυπόλυτες στη Βόρεια Θάλασσα: NUSQUAMA “Horizon Ontheemt”

 

Από την ίδια ολλανδική δημιουργική μήτρα-Heresis Noviomagi-που μας έχει δώσει αξιόλογα σχήματα τα τελευταία χρόνια όπως οι Turia, Iskandr και Solar Temple (καθώς μέλη του παρόντος project συμμετέχουν και στους παραπάνω, μεταξύ άλλων) και υπό τη σκεπή της σεβαστής Eisenwald, το ντεμπούτο των Nusquama  κινείται riff-ολογικά σε ένα ύφος που αμφιταλαντεύεται μεταξύ της αγάπης που (προφανώς) τρέφει για την cascadian black metal σκηνή και τις δεδομένες blackgaze αναφορές του, ενώ εικάζω πως οι πιο παλιοί ακροατές θα ερμηνεύσουν κοινές συνισταμένες με τις πιο μεταλλικές στιγμές του ντεμπούτου των In The Woods…

Παντελώς φθινοπωρινό, μέσα στο τρόπον τινά «χαροποιόν πένθος» ως αισθητικό απόσταγμα, το “Horizon Ontheemt” είναι γοητευτικό και έως και όμορφο, μέσα στην εσωστρέφεια του.

LABEL

 

Τα σταφύλια της οργής: JUDICIARY “Surface Noise”

Aυτό που βρίσκω ακαταμάχητο σε νέες μπάντες σαν τους Judiciary, είναι ο αυθορμητισμός με τον οποίο αποδίδουν ένα κλασσικό είδος για το οποίο υποτίθεται ότι τα πάντα έχουν ειπωθεί και οι ημέρες δόξας του παρέλθει.

Το ντεμπούτο album Surface Noise είναι η εκπλήρωση των υψηλών προσδοκιών που δημιούργησαν οι Τεξανοί μετά τα πολύ δυνατά demos, Demo ‘14” και Axis Of Equality.

Hχητικά το οφείλει στην βαρέων βαρών παραγωγή του Taylor Young (Nails, Twitching Tongues, Xibalba). Συνθετικά, η ραχοκοκκαλιά του δίσκου είναι τα ευφάνταστα και μνημειώδη riffs του κιθαρίστα/συνθέτη Israel, o oποίος ενώ είχε ήδη ξεχωρίσει από τα demos, εδώ πραγματικά λάμπει έχοντας ανέβει κατηγορία – όντας πιο τεχνικός και σίγουρος για τον εαυτό του.

Διαθέτει το ταλέντο να γράφει βαριές, groovy riff-άρες ικανές να αναφλέξουν οποιοδήποτε pit αντάξιο αυτό του ονόματος, διαθέτοντας ταυτόχρονα το γούστο για καλόγουστες μελωδίες και όμορφα leads. Το ότι τον πλαισιώνει πλέον και δεύτερος κιθαρίστας δε μπορεί παρά να αυξήσει την βαρύτητα της μπάντας επί σκηνής…

Πάρτε για παράδειγμα το υποδειγματικό Burden Of Truth. Ξεκινάει με γυρίσματα στα τύμπανα και tremolo στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα. Μετά σκάει ένα πολύ evil και μοχθηρό riff – 1/3 Earth Crisis, 1/3 Slayer, 1/3 death metal- για άλλα 20 δευτερόλεπτα ενώ τα γυρίσματα συνεχίζουν. Αλλά όλα αυτά είναι μόνο η εισαγωγή αφού μετά μπαίνει το κυρίως riff, το οποίο είναι ένα mid-tempo beatdown κτήνος με death metal χτενίσματα, και το οποίο αραιώνει στα καπάκια, αφήνοντας αέρα για την Earth Crisis εξέλιξη.

Στυλιστικά, αυτό που είναι προφανές από το πρώτο κομμάτι του δίσκου, “Social Crusade” και κάτι που δεν περίμενα αναγκαστικά, είναι οι μεγάλες επιρροές από τους προαναφερθέντες Earth Crisis αλλά και Machine Head. Ένα κοινό στοιχείο με άλλες σύγχρονες U.S.H.C. μπάντες όπως οι Primal Rite και Power Trip είναι επίσης το έντονο thrash στοιχείο (Karmas Knife), το οποίο συμβάλει στην ρυθμική ποικιλία και ισσοροπία απέναντι στο επικρατών groovy/beatdown στοιχείο.

Tα guest φωνητικά προσθέτουν ενδιαφέρουσες δυναμικές, είτε προς όφελος του τραμπουκισμού όπως όταν στο 1:11 του Temple χώνεται ο Brody King (από τους Crowbar-ικούς God’s Hate) με την χάρη ταύρου που εισβάλλει σε υαλοπωλείο («Your tyranny has made the fuse short/Inevitable blinding force»), είτε χάρην extra συναίσθηματος στο Pure Fury με την Jess Nyx (Mortality Rate) – φέρνοντας στο μυαλό για λίγο τους Walls Of Jericho και την Kandace Kucsulain.

Αν έχετε αφήσει πλέον την συγκεκριμένη φάση πίσω σας, το Surface Noise δε θα αλλάξει κάτι σε αυτό. Δεν είναι No Surrenderτων Kickback, όπου μία μπάντα που έβγαλε έναν από τους 2-3 κορυφαίους δίσκους του brutal hardcore (Forever War), 10 χρονιά μετά έκανε την υπέρβαση τερματίζοντας τα όλα, τόσο αισθητικά όσο και μουσικά. Αν και δεν το χαρακτηρίζουν οι macho υπερβολές του είδους, είναι ουδέτερου στιχουργικού κι αισθητικού ενδιαφέροντος (στα συν όμως το sample από την τελική ομιλία του Tσάρλυ Τσάπλιν στο «Ο Μεγάλος Δικτάτωρ» με το οποίο κλείνει το Burden Of Truth) .

Είναι όμως τόσο πεισματικά αφοσιωμένο στο groove του μεταλλικού hardcore των 90’s έτσι όπως το απέσταξαν τα beatdown και brutal hardcore παρακλάδια, που είναι βέβαιο ότι θα συγκινήσει όσους έχουν ακόμα το μικρόβιο του χουλιγκανικού ρυθμού.

FACEBOOK

TWITTER

RECORD LABEL